شانکر نکتریایی

Nectarian canker

بیماری گیاهی شانکر نکتریایی یا شانکر اروپایی در کشورهایی که باران های مکرر تابستانی دارند شایع است. این بیماری در ایران زیاد شایع نیست.

علائم بیماری شانکر نکتریایی:

بیماری گیاهی شانکرنکتریایی موجب خشک شدن درختان جوان و شاخه های درختان مسن می شود. نشانه های این بیماری بیشتر در محل گره ها و زوایای شاخه ها بروز پیدا می کند. این بیماری روی شاخه های جوان به صورت نواحی فرورفته و بیضوی کشیده نمایان می شود. نشانه های بیماری روی شاخه های بزرگ تر، شامل شانکرهای تخم مرغی و فرورفته هستند و معمولاً بافت های پیرامون آنها پینه ای می شوند.

عامل بیماری ، نحوه انتشار و چرخه زیستی شانکر نکتریایی:

عامل بیماری گیاهی شانکر نکتریایی قارچNectria galligena  می باشد.

قارچ عامل بیماری در فصل بعد به نواحی پینه ای شانکرهای سال قبل هم سرایت کرده و موجب انهدام این قسمت ها می شود. در نتیجه استمرار این پدیده، سطح شانکرها از حلقه های بیضی شکل و هم مرکز پوشیده می شود.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری شانکر نکتریایی:

  • سم پاشی های چهارگانه دوره ای با بردوفیکس به شرح زیر:

- سم پاشی با بردوفیکس 10 در هزار پس از ریزش 70 درصد برگ ها در پاییز

- سم پاشی با بردوفیکس 10 در هزار قبل از تورم جوانه ها

- سم پاشی با بردوفیکس 5 در هزار بعد از ریزش گلبرگ ها

- سم پاشی با بردوفیکس 5 در هزار بعد از تشکیل میوه

درصورت وجود آلودگی اقدامات زیرعلاوه بر محلول پاشی های دوره ای ضروری است:

تکرارسم پاشیها بعد از تشکیل میوه، در سه نوبت به فواصل 15 روزه

تراشیدن دقیق شانکرهای موجود روی شاخه ها و تنه های درختان آلوده و پانسمان بافت سالم گیاه با بردوفیکس رقیق نشده.

هرس شاخه های آلوده، 10 تا 15 سانتی متر پایین تر از بافت آلوده و سوزاندن آنها ودرصورت قطور بودن محل هرس ضدعفونی آن با بردوفیکس رقیق نشده.