شانکر نکتریایی

Nectarian canker

شانکر نکتریایی یا شانکر اروپایی در کشورهایی که باران های مکرر تابستانی دارند شیوع دارد. این بیماری در ایران زیاد شایع نیست.

علائم بیماری :

شانکرنکتریایی موجب خشکیدن درختان جوان و شاخه های درختان مسن می شود. شانکرهای این بیماری بیشتر در محل گره ها و زوایای شاخه ها بروز می کنند. این بیماری روی شاخه های جوان به صورت نواحی فرورفته و بیضوی کشیده نمایان می شود. روی شاخه های بزرگ تر، شانکرها تخم مرغی و فرورفته هستند و معمولاً بافت های آلوده پیرامون آنها پینه ای می شوند.

عامل بیماری ، نحوه انتشار و چرخه زیستی آن:

عامل این بیماری قارچ Nectria galligena Bres. می باشد.

قارچ عامل بیماری در فصل بعد به نواحی پینه ای شانکرهای سال قبل هم سرایت کرده و موجب انهدام این قسمت ها می شود. در نتیجه استمرار این پدیده، سطح شانکرها از حلقه های بیضی شکل هم مرکز پوشیده می شود.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری :

  • سم پاشی های چهارگانه دوره ای با بردوفیکس به شرح زیر:

- سم پاشی با بردوفیکس 10 در هزار پس از ریزش 70 درصد برگ ها در پاییز

- سم پاشی با بردوفیکس 10 در هزار قبل از تورم جوانه ها

- سم پاشی با بردوفیکس 5 در هزار بعد از ریزش گلبرگ ها

- سم پاشی با بردوفیکس 5 در هزار بعد از تشکیل میوه

درصورت وجود آلودگی اقدامات زیرعلاوه بر محلول پاشی های دوره ای ضروری است:

تکرارسم پاشیها بعد از تشکیل میوه، در سه نوبت به فواصل 15 روزه

تراشیدن دقیق شانکرهای موجود روی شاخه ها و تنه های درختان آلوده و پانسمان بافت سالم گیاه با بردوفیکس رقیق نشده.

هرس شاخه های آلوده، 10 تا 15 سانتی متر پایین تر از بافت آلوده و سوزاندن آنها ودرصورت قطور بودن محل هرس ضدعفونی آن با بردوفیکس رقیق نشده.