شانکر سیتوسپورایی گیلاس

 Cherry cytospora canker

بیماری شانکر سیتوسپورایی باعث آسیب به بسیاری از درختان هسته دار از جمله گیلاس، آلو، زردآلو، هلو و آلبالو می شود. این بیماری دارای اسامی دیگری از جمله شانکر لوکوستومایی، دارخور و فیتیله نارنجی می باشد. خسارت این بیماری در باغ های جدید زیاد بوده و می تواند منجر به نابودی کامل نهال ها شود.

علائم بیماری:

اولین نشانه های آلودگی شامل پژمردگی و خشکیدگی شاخه ها می باشد. مراحل اولیه بیماری شامل پیدایش فرورفتگی های سطحی و تیره روی تنه درخت می باشد. با گسترش بیماری شیره قهوه ای رنگ از لبه زخم های فرورفته و آفتاب سوخته خارج می شود. با جدا کردن پوست سطحی قسمت های آلوده، آجری رنگ شدن دایره ای بافت چوب قابل مشاهده است. تشکیل بافت های جوش مانند در سطح خارجی پوست، که در ابتدا قهوه ای و سپس سفید می شوند وجه تمایز شانکر سیتوسپورای از شانکر باکتریایی می باشد.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی آن:

عامل بیماری قارچ Leucostoma cincta می باشد. جابجایی عامل بیماری از طریق باد و باران صورت می گیرد. ورود عامل بیماری تنها از طریق صدمات مکانیکی، زخم های ایجاد شده بر اثر سرما و حشرات چوبخوار می باشد. زمستان گذرانی عامل بیماری در داخل شانکرها و شاخه های خشک شده صورت می گیرد. شرایط آب و هوایی مرطوب و محدوده دمای 16 الی 26 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری:

  • جمع آوری بقایای آلوده
  • افزایش پتاسیم خاک
  • حفاظت درخت در مقابل سرما
  • جلوگیری از صدمات مکانیکی
  • استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:

- سم پاشی با بردوفیکس 5 در هزار پس از برداشت محصول

- سم پاشی با بردوفیکس 10 در هزار پس از ریزش 70 درصد برگ ها در پاییز

- سم پاشی با بردوفیکس10 در هزار پس از هرس زمستانه

- سم پاشی با بردوفیکس 10 در هزار هنگام تورم جوانه ها

- سم پاشی با بردوفیکس 5 در هزار بعد از ریزش گلبرگ ها

- تراشیدن بافت های آلوده و رنگ کردن محل تراشیده شده و محل هرس با بردوفیکس رقیق نشده