غربالی

Shot hole

این بیماری دراکثر نقاط ایران به انواع درختان میوه هسته دارمانند زردآلو، هلو، شلیل، آلبالو، گوجه، بادام و در برخی مواقع به گیلاس خسارت وارد می کند و به دلیل جوشها و لکه هایی که روی میوه زردآلو بوجود می آورد، ارزش صادراتی برگه زردآلو و قیسی را کاهش داده و طعم نامطبوعی به میوه می دهد.

عامل بیماری :

قارچ عامل بیماری امروزه Wilsonomyces carpophilus نامیده می شود.

علائم بیماری:

حالت غربالی و سوراخ شدن برگها مشخص ترین و فراوان ترین علامت بیماری است. بیماری اغلب به برگ، میوه و سرشاخه های درختان هسته دار حمله می کند ولی اندامهای مورد حمله در میزبانهای مختلف با هم فرق دارند. روی برگ علائم همزمان با موقعی که جوانه های برگ باز می شوند به صورت لکه های گرد و کوچک به رنگ سرخ که وسط آن تیره است بروز می کند. لکه ها به تدریج بزرگ شده و از وسط شروع به خشک شدن می کنند. به مرور بافت مرده جدا شده و سوراخی ایجاد می شود. اطراف سوراخ نوار چوب پنبه ای باقی می ماند.

در صورت شدت بیماری روی درختان گیلاس و تجمع لکه ها، برگ ها تماما زرد شده و می ریزند. به طور کلی لکه ها در آغاز پیدایش کوچک و ارغوانی اند ولی به تدریج بزرگترشده و به رنگ قهوه ای درمی آیند . به مرور لکه ها چوب پنبه ای و زبرمی شوند. علائم روی میوه زردآلو به صورت تاولهایی برجسته به رنگ ارغوانی تا قهوه ای دیده می شود.

s1 s2 s4

میوه گیلاس ممکن است گوشت تا هسته خشک شود.علائم روی میوه آلبالو شبیه گیلاس ولی عمق فرورفتگی لکه ها کمتراست. روی میوه گوجه سبز ممکن است ترشح صمغ بدون ظهور لکه های مشخص دیده شود. روی میوه هلو آلودگی به دوصورت ظاهرمی شود. یکی به صورت ریزش میوه، هنگام رسیدن و دوم ایجاد لکه های قهوه ای. پیدایش لکه های بیماری روی شاخه های هلو و شلیل عمومیت دارد. شاخه های زردآلو، آلو و گوجه معمولاً مورد حمله بیماری قرار نمی گیرند. بیماری روی شاخه های گیلاس ابتدا به صورت لکه های قهوه ای و برجسته ظاهر می شود که به تدریج حالت زخم به خود می گیرد. در سرشاخه های بادام لکه های گرد و بیضی به قطر یک تا چند میلی متر ظاهر می شود. لکه ها قهوه ای و وسط آن روشن تر و شبیه چشم است. لکه ها گاه ترک خورده و از آنها صمغ ترشح می شود. علائم روی سرشاخه های هلو و بادام شبیه به هم هستند با این تفاوت که روی شاخه های هلو زخم ها معمولاً بزرگترو صمغ زدگی آنها بیشتر است. روی شاخه های زردآلو زخمهای ارغوانی به قطر چند میلی متر تشکیل می شود. روی شاخه های آلو و گوجه علائمی بروز پیدا نمی کند.

s3 s5 s6

نحوه انتشار و چرخه زیستی قارچ عامل بیماری :

قارچ عامل بیماری در زمستان و سایر مواقع نامساعد، روی جوانه های آلوده یا زخم های شاخه ها به سر برده و تا سال بعد باقی می ماند. در هوای مرطوب و بارانی در اثر ترشح آب پراکنده شده، جوانه زده و تولید آلودگی می کند. توسعه آلودگی در زمستان ادامه داشته و فقط در سرمای زیاد متوقف می شود. توسعه آلودگی بیماری ارتباط مستقیم به میزان بارندگی در بهار و پاییز دارد.

راههای پیشگیری و کنترل بیماری :

  • انتخاب انواع ارقام مقاوم و سالم
  • هرس اندامهای آلوده و سوزاندن آنها برای جلوگیری از آلودگی در سالهای بعد
  • ضدعفونی کردن ابزار هرس بعد از هرس سرشاخه های آلوده و انهدام آنها با بردوفیکس رقیق نشده
  • سمپاشی دوره ای چهارگانه با بردوفیکس :

- سم پاشی با بردوفیکس 10 در هزار پس از ریزش 70 درصد برگها در پاییز

- سم پاشی با بردوفیکس 10 در هزار قبل از تورم جوانه ها

- سم پاشی با بردوفیکس 5 در هزار بعد از ریزش گلبرگها

- سم پاشی با بردوفیکس 5 در هزار بلافاصله بعد از تشکیل میوه

در صورت وجودآلودگی برای جلوگیری از پیشرفت بیماری، سمپاشی با بردوفیکس 5 در هزار 15 تا 20 روز بعد تکرار شود.